Urządzenia do obróbki strumieniowo-ściernej
Obróbka strumieniowo-scierna polega na uderzaniu strumieniem ścierniwa z wysoką energią kinetyczną w obrabianą powierzchnię.
Efektem omawianego działania są następujące zmiany powierzchni i jej warstwy wierzchniej:
– oczyszczenie powierzchni,
– zmiana chropowatości powierzchni wraz ze zmianą struktury chropowatości,
– zmiana naprężeń w warstwie wierzchniej.
Czystość powierzchni
Uderzanie strumieniem ścierniwa powoduje, że z obrabianej powierzchni zostają usunięte wszelkie przywarte zanieczyszczenia stałe, takie jak: rdza, zgorzelina, poprzednia powłoka i inne. Przy właściwie skonstruowanej i sprawnie działającej wentylacji komory oraz odpowiedniej sprawności separatora śrutu, z oczyszczanej powierzchni zostają usunięte również frakcje pyliste.
Obróbka strumieniowo-ścierna pozwala uzyskać stopień czystości powierzchni Sa 3 – jest to najwyższy stopień czystości według normy PN-ISO 8501-1. Przy nanoszeniu powłok lakierniczych metodą proszkową wystarczającym stopniem czystości jest Sa 2,5.
Zmiana chropowatości powierzchni wraz ze zmianą struktury chropowatości
Profile chropowatości powierzchni poddanych obróbce strumieniowo-ściernej istotnie różnią się od profili uzyskanych innymi metodami obróbki mechanicznej. Zasadnicza różnica polega na tym, że powierzchnie obrobione metodą strumieniowo-ścierną posiadają przestrzenne profile nierówności, podczas gdy powierzchnie obrobione innymi metodami posiadają profile nierówności o charakterze liniowym.
Zmiana naprężeń w warstwie wierzchniej przedmiotu
Uderzający w powierzchnię przedmiotu śrut powoduje jej trwałe odkształcenia, zmieniając w warstwie wierzchniej wartość i rozkład naprężeń własnych.

Śrutownice
Oczyszczarki wirnikowe
Oczyszczanie strumieniowe wirnikowe w porównaniu do oczyszczania strumieniowego pneumatycznego wyróżnia się następującymi zaletami:
– zdecydowanie wyższą wydajnością oczyszczania,
– znacznie niższym zużyciem energii elektrycznej w odniesieniu do wielkości oczyszczonej powierzchni,
– niższą pracochłonnością i uciążliwością obsługi,
– możliwością uzyskiwania bardzo zróżnicowanej chropowatości powierzchni o parametrze Rz wynoszącym od 2 μm do 150 μm,
– możliwością uzyskiwania żądanego profilu chropowatości powierzchni: od bardzo łagodnego, poprzez ostry, do profilu podciętego,
– znacznie wyższym stopniem zmechanizowania i zautomatyzowania. Obsługa oczyszczarki sprowadza się często do kontroli poprawności przebiegu poszczególnych cykli i parametrów pracy.